معانی واژه‌ها

زن

معنای «زن» آن‌گونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة، الغنی و الرائد آمده است.

متن اصلی به زبان عربی است.

معجم اللغة العربية المعاصرة

احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)

زَنّ [مفرد]: مصدر زَنَّ.
زَنَّ زَنَنْتُ، يَزُنّ، ازْنُنْ/ زُنَّ، زَنًّا، فهو زانّ • زَنَّتِ الحشرةُ: صوَّتت، طنطنت، دَنْدنت "زنَّت النَّحلةُ/ الذُّبابة".

الغني

عبدالغنی ابوالعزم

زَنَّ - [ز ن ن]. (ف: ثلا. متعد، م. بحرف). زَنَنْتُ، أَزُنُّ، مص. زَنٌّ. 1. "زَنَّهُ بِخَيْرٍ أَو بِشَرٍّ" : اِتَّهَمَهُ بِهِ. 2. "زَنَّ بَوْلَهُ" : حَبِسَهُ.
زَنَّ - [ز ن ن]. (ف: ثلا. لازم). زَنَنْتُ، أَزِنُّ، مص. زَنٌّ. 1. "زَنَّ العَصَبُ" : يَبِسَ. 2. "زَنَّ الرَّجُلُ" : اِسْتَرْخَتْ مَفاصِلُهُ.

الرائد

جبران مسعود

زن يزن: زنا. ١-العصب: يبس. ٢-إسترخت مفاصله. زن يزن: زنا. ١-ه بخير أو بشر: اتهمه به. ٢-بوله: حبسه. زن. حب الماش.