معانی واژه‌ها

زَغَرَهُ

معنای «زَغَرَهُ» آن‌گونه که در القاموس المحیط آمده است.

متن اصلی به زبان عربی است.

القاموس المحيط

فیروزآبادی (درگذشتهٔ 817 ق)

زَغَرَهُ، كمنعه: اغْتَصَبَهُ، و~ دِجْلَةُ: زَخَرَتْ ومَدَّتْ. وزَغْرُ كلِّ شيءٍ: كثرتُهُ وإفْراطهُ. وكزُفَرَ: أبو قَبيلَةٍ، كَنائِنُهُم من أدَمٍ حُمْرٍ مُذْهَبَةٍ، واسمُ ابنةِ لوطٍ عليه السلامُ، ومنه زُغَرُ: ة بالشامِ، لأنَّها نَزَلَتْ بها، وبها عينٌ غُؤُورُ مائِها علامَةُ خُروجِ الدَّجَّالِ. وزُغْرِيُّ الوادِي: تَمْرٌ.