معانی واژه‌ها

زَكَأَهُ

معنای «زَكَأَهُ» آن‌گونه که در القاموس المحیط آمده است.

متن اصلی به زبان عربی است.

القاموس المحيط

فیروزآبادی (درگذشتهٔ 817 ق)

زَكَأَهُ، كَمَنَعَهُ: ضَرَبَهُ، و~ ألْفاً: نَقدَهُ، أو عَجَّلَ نَقْدَهُ، و~ إليه: لَجَأَ واسْتَنَدَ، و~ جَارِيَتَهُ: جامَعَها، و~ النَّاقَةُ بِوَلَدِها: رَمَتْهُ عِنْدَ رِجْلِها. ورجُلٌ زُكَأٌ، كَصُرَدٍ وهُمَزَةٍ، وزُكاءُ النَّقْدِ: مُوسِرٌ عاجِلُ النَّقْدِ. وازْدَكأ منه حَقَّهُ: أَخَذَهُ.