معانی واژه‌ها

سَرْهَدَ

معنای «سَرْهَدَ» آن‌گونه که در القاموس المحیط آمده است.

متن اصلی به زبان عربی است.

القاموس المحيط

فیروزآبادی (درگذشتهٔ 817 ق)

سَرْهَدَ الصَّبِيَّ: أحْسَنَ غِذاءَهُ، و~ السَّنامَ: قَطَعَهُ. والمُسَرْهَدُ: السَّمينُ من الأَسْنِمَةِ. ومُسَدَّدٌ، كمُعَظَّمٍ، ابنُ مُسَرْهَدِ بنِ مُجَرْهَدِ بنِ مُسَرْبَلِ بنِ مُغَرْبَلِ بنِ مُرَعْبَلِ بنِ مُطَرْبَلِ بن أرَنْدَلِ بنِ سَرَنْدَلِ بنِ عَرَنْدَلِ ابنِ ماسِكِ بنِ المُسْتَورِدِ الأَسَدِيُّ: مُحَدِّثٌ.