المعجم الوسيط
فرهنگستان زبان عربی قاهره
(شَبَنَ) الغلامُ -ُ شَبْناً: شَبَّ وامتلأَ. و- الشيءُ: دَنَا. فهو شابِنٌ.
(الشَّبينُ)- (عند المسيحيين): من يصاحب أَحد العروسين في جَلْوَته، أَو كَفيل المعمَّد. مؤَنَّثه: شبينة. (ج) شبائن، وأَشابنة. (د).
معانی واژه‌ها
شبن
معنای «شبن» آن‌گونه که در المعجم الوسیط و لسان‌العرب آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.
لسان العرب
ابن منظور (درگذشتهٔ 711 ق)
شبن: الشَّابِل والشَّابِنُ: الْغُلَامُ التَّارُّ النَّاعِمُ، وَقَدْ شَبَنَ وشَبَلَ.