معجم اللغة العربية المعاصرة
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
شَكاة [مفرد]:
1- مصدر شكا/ شكا من.
2- مرض، عَيْب.
3- شيء مشتكًى منه "قدَّم شَكاةً إلى رئيسه بما حدث له".
معانی واژه‌ها
شكاة
معنای «شكاة» آن‌گونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة و الرائد آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.
الرائد
جبران مسعود
شكاة. ١-مص. شكا. ٢-شكوى. ٣-مرض. ٤-عيب.