معجم اللغة العربية المعاصرة
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
شنيع [مفرد]: ج شنائِعُ وشُنُع: صفة مشبَّهة تدلّ على الثبوت من شنُعَ.
معانی واژه‌ها
شنيع
معنای «شنيع» آن‌گونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة، الغنی و الرائد آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.
الغني
عبدالغنی ابوالعزم
شَنِيعٌ، شَنِيعَةٌ - ج: شُنُعٌ، شَنَائِعُ. [ش ن ع]. (صِيغَةُ فَعِيل). "تَصَرَّفَ تَصَرُّفاً شَنِيعاً" : قَبِيحاً. "أَتَى بِتَصَرُّفَاتٍ شَنِيعَةٍ" "عَمَلٌ شَنِيعٌ".
الرائد
جبران مسعود
شنيع. قبيح، ج شنع وشنائع.
واژه‌های هم‌ریشه
- استشنعمعجم اللغة العربیة المعاصرة
- أشنعمعجم اللغة العربیة المعاصرة · الغنی
- الشَّناعَةُالقاموس المحیط
- تشنيعالغنی
- شناعةمعجم اللغة العربیة المعاصرة · الغنی · الرائد
- شنعمعجم اللغة العربیة المعاصرة · الغنی · الرائد · المعجم الوسیط · لسان‌العرب
- شنعةمعجم اللغة العربیة المعاصرة · الرائد
- شنوعمعجم اللغة العربیة المعاصرة · الرائد