معجم اللغة العربية المعاصرة
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
شَهامَة [مفرد]:
1- مصدر شهُمَ.
2- عزّة نفس وحرص على مباشرة أمور عظيمة تستتبع الذِّكْرَ الجميل.
معانی واژه‌ها
شهامة
معنای «شهامة» آن‌گونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة و الغنی آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.
الغني
عبدالغنی ابوالعزم
شَهَامَةٌ - [ش هـ م]. (مص. شَهُمَ). "شَهامَةُ الرَّجُلِ" : عِزَّةُ نَفْسِهِ، تَرَفُّعُهُ وَإِقْدَامُهُ.