معانی واژه‌ها

شهوان

معنای «شهوان» آن‌گونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة، الغنی و الرائد آمده است.

متن اصلی به زبان عربی است.

معجم اللغة العربية المعاصرة

احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)

شَهْوانُ/ شَهْوانٌ [مفرد]: ج شَهاوَى/ شَهْوانون، مؤ شَهْوى/ شهْوانة، ج مؤ شَهاوَى/ شَهْوانات: صفة مشبَّهة تدلّ على الثبوت من شهَا وشهِيَ.

عبدالغنی ابوالعزم

شَهْوَانُ - مُؤَنَّثُهُ شَهْوَى. ج: شَهَاوَى. [ش هـ و]. "رَجُلٌ شَهْوَانُ" : شَدِيدُ الرَّغْبَةِ فِي الشَّيْءِ. "اِمْرَأَةٌ شَهْوَى".

جبران مسعود

شهوان. ذو رغبة في الشيء، ج شهاوى، م شهوى.