معانی واژه‌ها

صاتَ

معنای «صاتَ» آن‌گونه که در القاموس المحیط آمده است.

متن اصلی به زبان عربی است.

القاموس المحيط

فیروزآبادی (درگذشتهٔ 817 ق)

صاتَ يَصُوتُ ويَصاتُ: نادَى، كأصاتَ وصَوَّتَ. ورجُلٌ صاتٌ: صَيِّتٌ. والصِّيتُ، بالكسر: الذِّكْرُ الحَسَنٌ، كالصَّاتِ والصَّوْتِ والصِّيتَةِ، والمِطْرَقَةُ، والصائِغُ، والصَّيْقَلُ. والمِصْواتُ: المُصَوِّتُ. وانْصاتَ: أجابَ، وأقبَلَ، وذَهَبَ في تَوارٍ، و~ المُنْحَني: اسْتَوَى قامَتُهُ، و~ به الزَّمانُ: صارَ مَشْهوراً. وما بالدَّارِ مِصْواتٌ: أحدٌ. فَصْلُ الضَّاد