الساقي
دانلود برنامه

معانی واژه‌ها

صبيح

معنای «صبيح» آن‌گونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة، الغنی و الرائد آمده است.

متن اصلی به زبان عربی است.

معجم اللغة العربیة المعاصرةالغنیالرائددانلود برنامه

معجم اللغة العربية المعاصرة

احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)

صَبيح [مفرد]: ج صَبيحون وصِباح: صفة مشبَّهة تدلّ على الثبوت من صبُحَ: صَبوحٌ، مُشْرِقٌ جميلٌ، وضيء الوجه "فَتًى/ وجهٌ صبيحٌ".

الغني

عبدالغنی ابوالعزم

صَبِيحٌ، صَبِيحَةٌ - ج: صِبَاحٌ، صَبِيحَاتٌ. [ص ب ح]. (صِيغَةُ فَعِيل). 1. "رَأَيْتُهُ صَبِيحَ الوَجْهِ" : أَيْ وَضِيءَ، مُشْرِقَ الوَجْهِ، جَمِيلَهُ. "فَتىً صَبِيحٌ" "فَتَاةٌ صَبِيحَةٌ". 2. "زَارَهُ صَبِيحَةَ يَوْمِ العِيدِ" : صَبَاحَ يَوْمِ العِيدِ.

الرائد

جبران مسعود

صبيح. مشرق الوجه حسنه، ج صباح.