القاموس المحيط
فیروزآبادی (درگذشتهٔ 817 ق)
ظَفَّ قَوائِمَ البَعيرِ: شَدَّها كُلَّها، وجَمَعَها. والظَّفُّ: العَيْشُ النَّكِدُ، والغَلاءُ الدائِمُ. والظَّفَفُ: الضَّفَفُ. والمَظْفُوفُ: المَضْفُوفُ. واسْتَظَفَّ آثارَهُمْ: تَتَبَّعَها.
معانی واژه‌ها
ظَفَّ
معنای «ظَفَّ» آن‌گونه که در القاموس المحیط آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.