معجم اللغة العربية المعاصرة
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
غطيط [مفرد]:
1- مصدر غَطَّ2.
2- شخير، صوت النَّائم وهو يتردّد في خياشيمه "سمعت غطيطَه فأيقنت أنه قد نام- سُمِع له غطيط".
معانی واژه‌ها
غطيط
معنای «غطيط» آن‌گونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.