معانی واژه‌ها

غَرِدَ

معنای «غَرِدَ» آن‌گونه که در القاموس المحیط آمده است.

متن اصلی به زبان عربی است.

القاموس المحيط

فیروزآبادی (درگذشتهٔ 817 ق)

غَرِدَ الطائِرُ، كفَرِحَ، وغَرَّدَ تَغْريداً وأغْرَدَ وتَغَرَّدَ: رَفَعَ صَوْتَه، وطَرَّبَ به، فهو غِرْدٌ، بالكسر، وغَرِدٌ ومُغَرِّدٌ وغِرِّيدٌ، كسِكِّيتٍ. واسْتَغْرَدَ الرَّوْضُ الذُّبابَ: دعاه بِنَغْمَتِه إلى أن يُغَرِّدَ. والغَرْدُ: الخُصُّ، وبناءٌ للمُتَوَكِّلِ بِسُرَّ منْ رأى، وضَرْبٌ من الكَمْأَةِ، كالغَرْدَةِ والغِرْدَةِ والغِرْدِ، بكسرهما، والغَرَدِ، محرَّكةً، والغَرادِ والغَرادَةِ، بفتحهما، والمُغْرودِ، بالضم، ج: غِرَدَةٌ وغِرادٌ ومَغاريدُ. وأرضٌ مَغْروداءُ: كثيرَتُها. واغْرَنْداهُ، و~ عليه: عَلاه بالشَّتْمِ والضَّرْبِ والقَهْرِ، وغَلَبَه.