الساقي
دانلود برنامه

معانی واژه‌ها

فضيل

معنای «فضيل» آن‌گونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة، الغنی و الرائد آمده است.

متن اصلی به زبان عربی است.

معجم اللغة العربیة المعاصرةالغنیالرائددانلود برنامه

معجم اللغة العربية المعاصرة

احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)

فضيل [مفرد]: ج فُضَلاءُ: فاضِل، مُتَّصف بالفضيلة، حسن الخلق "كان شخصًا فضيلاً- أيها السادة الفضلاء"| الشَّهرُ الفضيل: شهر رمضان.

الغني

عبدالغنی ابوالعزم

فَضِيلٌ - ج: فُضَلاَءُ. [ف ض ل]. (صِيغَةُ فَعِيل). "رَجُلٌ فَضِيلٌ" : فَاضِلٌ، أَيْ مُتَّصِفٌ بِالفَضِيلَةِ.

الرائد

جبران مسعود

فضيل. ١-ذو فضل. ٢-ذو فضيلة، ج فضلاء.