معانی واژه‌ها

فَشَحَ

معنای «فَشَحَ» آن‌گونه که در القاموس المحیط آمده است.

متن اصلی به زبان عربی است.

القاموس المحيط

فیروزآبادی (درگذشتهٔ 817 ق)

فَشَحَ، كمَنَعَ: فَرَّجَ ما بينَ رِجْلَيْهِ، و~ عنه: عَدَلَ، كفَشَّحَ فيهما. وتَفَشَّحَت الناقةُ: تَفاجَّتْ، كانْفَشَحَتْ، و~ جارِيَتَهُ: جامَعَها. وكقَطامِ: الضَّبُعُ.