القاموس المحيط
فیروزآبادی (درگذشتهٔ 817 ق)
فَشَخَهُ، كمنعه: ضَرَبَ رأسَهُ بيدِهِ، أو صَفَعَهُ، وظَلَمَهُ، و~ في اللَّعِبِ: كَذَبَ. والتَّفْشِيخُ: إرْخَاءُ المفاصِلِ.
معانی واژهها
فَشَخَهُ
معنای «فَشَخَهُ» آنگونه که در القاموس المحیط آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.