معانی واژه‌ها

مانح

معنای «مانح» آن‌گونه که در الغنی آمده است.

متن اصلی به زبان عربی است.

الغني

عبدالغنی ابوالعزم

مَانَحَ - [م ن ح]. (ف: ربا. لازمتع). مَانَحْتُ، أُمَانِحُ، مَانِحْ، مص. مُمَانَحَةٌ، مِنَاحٌ. 1. "مَانَحَتِ العَيْنُ" : اِتَّصَلَتْ دُمُوعُهَا وَلَمْ تَنْقَطِعْ. 2. "مَانَحَ صَاحِبَهُ" : بَادَلَهُ العَطَاءَ. 3. "مَانَحَتِ النَّاقَةُ" : دَرَّتْ بَعْدَمَا ذَهَبَتْ أَلْبَانُ الإِبِلِ.