معجم اللغة العربية المعاصرة
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
مُتَوطِّد [مفرد]:
1- اسم فاعل من توطَّدَ.
2- دائم ثابت قويّ، الذي بعضه في إثر بعض.
3- شديد.
معانی واژه‌ها
متوطد
معنای «متوطد» آن‌گونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة و الغنی آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.
الغني
عبدالغنی ابوالعزم
مُتَوَطِّدٌ، مُتَوَطِّدَةٌ - ج: ون، ات. [و ط د]. (فَا. مِنْ تَوَطَّدَ). "مُتَوَطِّدُ الأَرْكَانِ" : ثَابِتٌ عَلَى الدَّوَامِ.