معجم اللغة العربية المعاصرة
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
محظوظ [مفرد]: سعيد، ذو نصيب طيِّب وبَخْتٍ حسن "كان من المحظوظين الذين ابتعثتهم الحكومةُ للدراسة في الخارج".
معانی واژه‌ها
محظوظ
معنای «محظوظ» آن‌گونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة و الغنی آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.
الغني
عبدالغنی ابوالعزم
مَحْظُوظٌ، مَحْظُوظَةٌ - ج: ـون، ـات. [ح ظ ظ]. (مفع. مِنْ حَظَّ). "مَحْظُوظٌ فِي عَمَلِهِ" : مَنْ كَانَ ذَا حَظٍّ.