معجم اللغة العربية المعاصرة
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
مُستحَبّ [مفرد]:
1- اسم مفعول من استحبَّ.
2- (فق) ما رغَّب فيه الشَّارع ولم يوجبه، عكس مكروه "أمر مستحبّ".
معانی واژهها
معنای «مستحب» آنگونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة و الغنی آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
عبدالغنی ابوالعزم