معجم اللغة العربية المعاصرة
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
مِطْوَاح [مفرد]: ج مَطَاوِيح: اسم آلة من طاحَ/ طاحَ في: ما يُطَاحُ به الشيء أو يرمى به في الهواء "اصطاد العصفور بمطواح الحجارة".
معانی واژه‌ها
مطواح
معنای «مطواح» آن‌گونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة و الغنی آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.
الغني
عبدالغنی ابوالعزم
مِطْوَاحٌ - ج: مَطَاوِيحُ. [ط و ح].
1. "رَفَعَ مِطْوَاحَهُ مُهَدِّداً" : عَصَاهُ.
2. "قَذَفَهُ مِطْوَاحاً" : مَا يُرْمَى بِهِ فِي الْهَوَاءِ.