معجم اللغة العربية المعاصرة
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
مُفتخَر [مفرد]:
1- اسم مفعول من افتخرَ بـ.
2- فاخِر؛ نفيس رفيع المستوى "شراب/ ثوب مُفتخَر- حلية مُفتخرة".
معانی واژهها
معنای «مفتخر» آنگونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)