معجم اللغة العربية المعاصرة
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
مواظبة [مفرد]:
1- مصدر واظبَ/ واظبَ على.
2- مثابرة، استمرار المرء في نشاط أو عمل دون أن يتعب أو تخور عزيمته "لابدَّ من المواظبة على النَّجاح".
معانی واژهها
معنای «مواظبة» آنگونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة و الغنی آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
عبدالغنی ابوالعزم