معانی واژه‌ها

مَذِرَتِ

معنای «مَذِرَتِ» آن‌گونه که در القاموس المحیط آمده است.

متن اصلی به زبان عربی است.

القاموس المحيط

فیروزآبادی (درگذشتهٔ 817 ق)

مَذِرَتِ البَيْضَة، كفَرِحَ، فهي مَذِرَةٌ: فَسَدَتْ، و~ نَفْسُهُ ومَعِدَتُهُ، و~ الجَوْزَةُ: خَبُثَتْ، كتَمَذَّرَتْ. والمَذِرَةُ: القَذِرَةُ. وشَذَرَ مَذَرَ: في ش ذ ر. والأَمْذَرُ: مَنْ يُكْثِرُ الاخْتِلافَ إلى بَيْتِ الماءِ. والمَذارُ، كسَحابٍ: د بَيْنَ واسِطَ والبَصْرَةِ. ومَذَّرَهُ تَمْذيراً فَتَمَذَّرَ: فَرَّقَهُ فَتَفَرَّقَ. وتَمَذَّرَ اللَّبَنُ: تَقَطَّعَ. وامرأةٌ مِذارٌ، ككِتابٍ: نَمُومٌ.