معانی واژه‌ها

مَضَـرَ

معنای «مَضَـرَ» آن‌گونه که در القاموس المحیط آمده است.

متن اصلی به زبان عربی است.

القاموس المحيط

فیروزآبادی (درگذشتهٔ 817 ق)

مَضَـرَ اللَّبَنُ أو النَّبيذُ مَضْراً، ويُحَرَّكُ، ومُضوراً، كنَصَرَ وفَرِحَ وكَرُمَ: حَمُضَ وابْيَضَّ، فهو مَضيرٌ ومَضِرٌ وماضِرٌ. والمَضِيرَةُ: مُرَيْقَةٌ تُطْبَخُ باللَّبَنِ المَضيرِ، ورُبَّما خُلِطَ بالحَليبِ. ومُضارَةُ اللَّبَنِ، بالضم: ما سالَ منه. ومُضَرُ ابنُ نِزارٍ، كزُفَرَ: أبو قَبيلَةٍ. وهو مُضَرُ الحَمْراءِ، وقد تَقَدَّمَ في ح م ر، سُمِّيَ به لِوَلَعِهِ بِشُرْبِ اللَّبَنِ الماضِر، أو لِبَياضِ لَوْنِهِ. وتَمَضَّرَ: تَغَضَّبَ لهم. ومَضَّرْتُهُ تَمْضيراً فَتَمَضَّرَ: نَسَبْتُهُ إليهم فَتَنَسَّبَ. وتُماضِرُ، بالضم: امرأةٌ. وذَهَبَ دَمُهُ خِضْراً مِضْراً، بالكسر وككَتِفٍ، أي: هَدَراً. وخُذْهُ خِضْراً مِضْراً، أي: غَضّاً طَرِيّاً. ومَضِرَةُ، بكسر الضاد: د بِجبالِ قَيْسٍ. ومَضَّرَها تَمْضِيراً: أهْلَكَها.