معانی واژه‌ها

مُنْدُ

معنای «مُنْدُ» آن‌گونه که در القاموس المحیط آمده است.

متن اصلی به زبان عربی است.

القاموس المحيط

فیروزآبادی (درگذشتهٔ 817 ق)

مُنْدُ، بالضم: ة من صَنْعاءِ اليَمنِ. ومُنْدَدٌ: ع. وخُوَيْزَمَنْدادُ: في فصل الخاءِ. ومَيْمَنْدُ: ة قُرْبَ فَيْروزَابادَ، وأُخْرَى بِغَزْنَةَ، منها: عليُّ بنُ أحمدَ وزيرُ ابنِ سُبُكْتِكِينَ.