معجم اللغة العربية المعاصرة
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
نُبوغ [مفرد]:
1- مصدر نبَغَ.
2- عبقريَّة، قوّة الإبداع الأدبيّ أو الفنِّيّ أو العِلميّ "إشراقة نبوغ- نُبوغ موسيقيّ/ عالِم/ شاعر"| وَمْضة النُّبوغ: الْتِماعته، ظهوره المفاجئ والعابر.
معانی واژه‌ها
نبوغ
معنای «نبوغ» آن‌گونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة و الغنی آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.
الغني
عبدالغنی ابوالعزم
نُبُوغٌ - [ن ب غ]. (مص. نَبَغَ). "ظَهَرَ نُبُوغُهُ" : بَرَاعَتُهُ وَإِجَادَتُهُ، اِتِّسَاعُ فِكْرِهِ.