معجم اللغة العربية المعاصرة
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
نحيح [مفرد]:
1- مصدر نَحَّ.
2- صوتٌ يُرَدَّد في الجَوْف.
معانی واژه‌ها
نحيح
معنای «نحيح» آن‌گونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة، الغنی و الرائد آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.
الغني
عبدالغنی ابوالعزم
نَحِيحٌ - [ن ح ح]. (مص. نَحَّ).
1. "نَحِيحُ الرَّجُلِ" : نَحِيحٌ، الصَّوْتُ الَّذِي يُرَدِّدُهُ فِي جَوْفِهِ.
2. "رَجُلٌ نَحِيحٌ" : بَخِيلٌ.
الرائد
جبران مسعود
نحيح. ١-مص. نح ينح. ٢-صوت يردده الإنسان في جوفه. ٣-بخيل.