معجم اللغة العربية المعاصرة
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
نقاهة [مفرد]:
1- مصدر نقِهَ.
2- حالة المريض بعد شفائه، وقبل استعادة كاملِ صحّته "طَوْر النقاهة".
معانی واژهها
معنای «نقاهة» آنگونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة، الغنی و الرائد آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
عبدالغنی ابوالعزم
جبران مسعود