القاموس المحيط
فیروزآبادی (درگذشتهٔ 817 ق)
هَتَفَتِ الحَمامَةُ تَهتِفُ: صاتَتْ، و~ به هُتافاً، بالضم: صاحَ، و~ فُلاناً، و~ به: مَدَحَهُ. وفُلانَةُ يُهْتَفُ بها: تُذْكَرُ بالجمالِ. وقوسٌ هَتَّافَةٌ وهَتوفٌ وهَتَفَى، كجَمَزَى: ذاتُ صَوْتٍ.
معانی واژه‌ها
هَتَفَتِ
معنای «هَتَفَتِ» آن‌گونه که در القاموس المحیط آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.