معانی واژه‌ها

هَزَأَ

معنای «هَزَأَ» آن‌گونه که در القاموس المحیط آمده است.

متن اصلی به زبان عربی است.

القاموس المحيط

فیروزآبادی (درگذشتهٔ 817 ق)

هَزَأَ منه، و~ به، كمنع وسَمِعَ، هُزْءاً وهُزُؤاً ومَهْزُأَةً: سَخِرَ، كتَهَزَّأ، واسْتَهْزَأَ. ورجُلٌ هُزْأةٌ بالضم: يُهْزَأُ منه. وكهُمَزةٍ: يَهْزَأُ بالناسِ. وهَزَأَه، كمنعه: كَسَره، و~ إبلَه: قَتَلَها بالبَرْدِ، كأَهْزَأَها، و~ راحِلَتَه: حَرَّكَها، و~ زَيْدٌ: ماتَ، كهَزِئَ. وأهْزَأَ: دَخَلَ في شِدَّةِ البَرْدِ، و~ به ناقَتُه: أسْرَعَتْ.