معجم اللغة العربية المعاصرة
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
وُضوح [مفرد]:
1- مصدر وضَحَ.
2- صفة أو حالة ما هو واضح، ما هو مُعبَّر عنه من دون إبهام أو غموض "اشتهر طه حسين بوضوح عبارته- يظهر بوضوح"| وضوح صورة: ظهور الخطوط والملامح بدقَّة.
معانی واژهها
معنای «وضوح» آنگونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)