معجم اللغة العربية المعاصرة
Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · Ahmed Muhtâr Ömer ve ekibi (ö. 1424 h.)
أَحيح [مفرد]:
1- مصدر أحَّ.
2- صوت المتوجِّع من غيظ أو همّ.
Kelime Anlamları
أحيح
“أحيح” kelimesinin anlamı — kaynak: Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra ve er-Râid.
Orijinal metin Arapçadır.
الرائد
er-Râid · Cübrân Mes'ûd
أحيح. غضب.
Aynı kökten kelimeler
- آحMu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · el-Ganî · el-Mu'cemü'l-Vasît
- أحMu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · el-Ganî · er-Râid · el-Mu'cemü'l-Vasît
- أحَّel-Kâmûsü'l-Muhît
- أحاحMu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · er-Râid
- أححLisânü'l-Arab
- أحيحةer-Râid
- يوحer-Râid · el-Mu'cemü'l-Vasît · Lisânü'l-Arab