معجم اللغة العربية المعاصرة
ئەحمەد موختار عومەر و تیمەکەی (کۆچی 1424ک)
أَحيح [مفرد]:
1- مصدر أحَّ.
2- صوت المتوجِّع من غيظ أو همّ.
واتای وشەکان
أحيح
واتای «أحيح» بەپێی معجم اللغة العربیة المعاصرة و الرائد.
دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.
واتای وشەکان
واتای «أحيح» بەپێی معجم اللغة العربیة المعاصرة و الرائد.
دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.
ئەحمەد موختار عومەر و تیمەکەی (کۆچی 1424ک)
جەبران مەسعود