معجم اللغة العربية المعاصرة
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
أَحيح [مفرد]:
1- مصدر أحَّ.
2- صوت المتوجِّع من غيظ أو همّ.
معانی واژه‌ها
أحيح
معنای «أحيح» آن‌گونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة و الرائد آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.
معانی واژه‌ها
معنای «أحيح» آن‌گونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة و الرائد آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
جبران مسعود