معجم اللغة العربية المعاصرة
Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · Ahmed Muhtâr Ömer ve ekibi (ö. 1424 h.)
استضاءة [مفرد]:
1- مصدر استضاءَ/ استضاءَ بـ.
2- (فز) ظاهرة تمتصُّ فيها المادَّة إشعاعًا ينتج عنه انبعاث ضوء مُميِّز لهذه المادَّة.
Kelime Anlamları
“استضاءة” kelimesinin anlamı — kaynak: Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra ve el-Ganî.
Orijinal metin Arapçadır.
Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · Ahmed Muhtâr Ömer ve ekibi (ö. 1424 h.)
el-Ganî · Abdülganî Ebü'l-Azm