معجم اللغة العربية المعاصرة
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
استضاءة [مفرد]:
1- مصدر استضاءَ/ استضاءَ بـ.
2- (فز) ظاهرة تمتصُّ فيها المادَّة إشعاعًا ينتج عنه انبعاث ضوء مُميِّز لهذه المادَّة.
معانی واژهها
معنای «استضاءة» آنگونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة و الغنی آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
عبدالغنی ابوالعزم