Kelime Anlamları

تفرد

“تفرد” kelimesinin anlamı — kaynak: Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra ve el-Ganî.

Orijinal metin Arapçadır.

معجم اللغة العربية المعاصرة

Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · Ahmed Muhtâr Ömer ve ekibi (ö. 1424 h.)

تَفرُّد [مفرد]: 1- مصدر تفرَّدَ بـ. 2- (سف) ما به يتشخَّص الكائن ويتعيَّن وجوده في الزَّمان والمكان.
تفرَّدَ بـ يتفرَّد، تفرُّدًا، فهو مُتفرِّد، والمفعول مُتفرَّدٌ به • تفرَّد بالأمر: 1- انفرد به، لم يُشْرك معه أحدًا فيه، تعسَّف "تفرّد بالرأي/ بالقرار". 2- تميَّز عمَّن سواه، كان فيه فردًا لا نظير له "تفرَّد بأسلوبه/ بطريقة حواره- تفرَّد بقدرته على الإقناع".

الغني

el-Ganî · Abdülganî Ebü'l-Azm

تَفَرَّدَ - [ف ر د]. (ف: خما. لازم، م. بحرف). تَفَرَّدْتُ، أَتَفَرَّدُ، تَفَرَّدْ، مص. تَفَرُّدٌ. 1. "تَفَرَّدَ بِالْمَسْؤُولِيَّةِ" : خَصَّ بِهَا نَفْسَهُ ولَمْ يُشْرِكْ أَحَداً. 2. "تَفَرَّدَ بِاخْتِرَاعِهِ" :كَانَ فِيهِ فَرْداً لاَ مَثِيلَ لَهُ.
تَفَرُّدٌ - [ف ر د]. (مص. تَفَرَّدَ). 1. "التَّفَرُّدُ بِالْمَسْؤُولِيَّةِ": الانْفِرَادُ بِهَا وَعَدَمُ إِشْرَاكِ الآخَرِينَ. 2. "كَانَ تَفَرُّدُهُ بِاخْتِرَاعِهِ مَثَارَ إِعْجَابٍ" : كَوْنُهُ فِيهِ فَرْداَ لاَ مَثِيلَ لَهُ.