معجم اللغة العربية المعاصرة
Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · Ahmed Muhtâr Ömer ve ekibi (ö. 1424 h.)
تَهْوية [مفرد]:
1- مصدر هوَّى.
2- (جو) تجديد الهواء في الأبنية والمساكن.
Kelime Anlamları
تهوية
“تهوية” kelimesinin anlamı — kaynak: Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra.
Orijinal metin Arapçadır.