معجم اللغة العربية المعاصرة
ئەحمەد موختار عومەر و تیمەکەی (کۆچی 1424ک)
تَهْوية [مفرد]:
1- مصدر هوَّى.
2- (جو) تجديد الهواء في الأبنية والمساكن.
واتای وشەکان
تهوية
واتای «تهوية» بەپێی معجم اللغة العربیة المعاصرة.
دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.
واتای وشەکان
واتای «تهوية» بەپێی معجم اللغة العربیة المعاصرة.
دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.
ئەحمەد موختار عومەر و تیمەکەی (کۆچی 1424ک)