معجم اللغة العربية المعاصرة
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
تَهْوية [مفرد]:
1- مصدر هوَّى.
2- (جو) تجديد الهواء في الأبنية والمساكن.
معانی واژهها
معنای «تهوية» آنگونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)