معجم اللغة العربية المعاصرة
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
شَقاوَة [مفرد]:
1- مصدر شقِيَ/ شقِيَ في.
2- لعب عنيف مع ضجيج "لا تعبأ بشقاوة الأطفال".
معانی واژه‌ها
شقاوة
معنای «شقاوة» آن‌گونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة، الغنی و الرائد آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.
الغني
عبدالغنی ابوالعزم
شَقَاوَةٌ - [ش ق ي]. (مص. شَقَى). "غَارِقٌ فِي شَقَاوَةٍ": فِي بُؤْسٍ، فِي شَقَاءٍ، فِي عُسْرٍ.
الرائد
جبران مسعود
شقاوة. ١-مص. شقي. ٢-ر.شقاء.