واتای وشەکان

أخضب

واتای «أخضب» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

أَخْضَبَ - [خ ض ب]. (ف: ربا. لازم). أَخْضَبَ، يُخْضِبُ، مص. إِخْضَابٌ. 1. "أخْضَبَتِ الأَرْضُ بَعْدَ جَفَافٍ" : ظَهَرَ نَبَاتُهَا، تَغَطَّتْ بِالخُضْرَةِ. 2. "أَخْضَبَ الشَّجَرُ وَأَيْنَعَ" : أوْرَقَ وَأخْضَرَ.