واتای وشەکان

أسخى

واتای «أسخى» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

أَسْخَى - [س خ و]. (ف: ربا. متعد). أَسْخَيْتُ، أُسْخِي، أَسْخِ، مص. إِسْخَاءٌ. "أَسْخَى النَّارَ" : جَعَلَ لَهَا مَذْهَباً تَحْتَ الْقِدْرِ. "أَسْخَى الْقِدْرَ".