واتای وشەکان

أشرط

واتای «أشرط» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

أَشْرَطَ - [ش ر ط]. (ف: ربا. لازمتع. م. بحرف). أَشْرَطْتُ، أُشْرِطُ، أَشْرِطْ، مص. إِشْراطٌ. 1. "أَشْرَطَ البَضائِعَ": أَعْلَنَ أَنَّها لِلْبَيْعِ بِوَضْعِ عَلامَةٍ عَلَيْها. 2. "أَشْرَطَ مِنَ البَضائِعِ": أَعَدَّ شَيْئاً مِنْها لِلْبَيْعِ. 3. "أَشْرَطَ إِلَيْهِ الرَّسولَ" : قَدَّمَهُ إِلَيْهِ وَأَعْجَلَهُ. 4. "أَشْرَطَ نَفْسَهُ للأمْرِ" : أَعَدَّهَا لَهُ.