واتای وشەکان

أشرى

واتای «أشرى» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

أَشْرَى - [ش ر ي]. (ف: ربا. لازمتع). أَشْرَيْتُ، أُشْرِي، أَشْرِ، مص. إِشْراءٌ. 1. "أَشْرَى البَرْقُ" : لَمَعَ. 2. "أَشْرَتِ الشَّجَرَةُ" : اِمْتَدَّتْ أَوْراقُها على الأَرْضِ. 3. "أَشْرَى الشَّجَرةَ" : حَرَّكَها. 4. "أَشْرَى الحَوْضَ" : مَلأهَا.