واتای وشەکان

أشكر

واتای «أشكر» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

أَشْكَرَ - [ش ك ر]. (ف: ربا. لازم). أَشْكَرَ، يُشْكِرُ، مص. إِشْكَارٌ. 1. "أَشْكَرَتِ الشَّجَرَةُ" : خَرَجَ مِنْهَا الشَّكِيرُ، أَي الْغُصْنُ الْغَضُّ أَوَّل مَا يَبْدُو، أَوْ مَا يَنْبُتُ حَوْلَهَا مِنْ أَصْلِهَا. 2. "أَشْكَرَ الضَّرْعُ" : اِمْتَلأَ لَبَناً.