واتای وشەکان

أضنك

واتای «أضنك» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

أَضْنَكَ - [ض ن ك]. (ف: ربا. متعد). أَضْنَكَ، يُضْنِكُ، مص. إِضْنَاكٌ. 1. "أَضْنَكَهُ البَرْدُ" : سَبَّبَ لَهُ الزُّكَامَ. 2. "أَضْنَكَهُ اللَّهُ" : زَكَمَهُ.