واتای وشەکان

أفواه

واتای «أفواه» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

أَفْواهٌ - جمع فوهٌ، فَمٌ. [ف و هـ]. آل عمران آية 167 يَقولونَ بِأَفْواهِهِمْ ما لَيْسَ في قُلوبِهِمْ (قرآن): الأَفْمامُ مَوْضِعُ خُروجِ الكَلامِ.
أفْواهٌ - ج: أَفاويهُ. "لاَ طَعَامَ دُونَ أفاوِيهَ": دُونَ تَوَابِلَ.